[ad_1]

بیرون آمدن از جنگ ستارگان: ظهور اسکای واکر ، وقتی آن را در دسامبر گذشته دیدم ، بلافاصله واکنش نشان دادم: چه ناامیدکننده ای – اگر فقط به جای سالن های فیلم برای کنسول های بازی ویدیویی ساخته شده باشد. من می خواستم آن را بازی کنم.

این بدان معنا نیست که داستان های بازی های ویدیویی در زیر همسالان سینمایی خود قرار می گیرند – به دور از آن – اما این تشخیص است که Skywalker Rises به عنوان یک بازی ویدیویی به سبک قدیمی معرفی می شود که در آن یک اکشن به یک بازی بزرگتر ، کمی دشوار تر ساخته می شود. عمل. نبردهای آکروباتیک در حین عبور از مناظر بیابانی ، درگیری های شدید با چراغهای برقی و جنگهای بلستر کشتی های ستاره ای – که همه اینها نیروهای قهرمانانه جدیدی را نشان می دهد – واقعاً فقط در صورت منطقی بودن درک شما از داستان سرایی منطقی است.

راه های بهتری وجود دارد.

علی رغم تمام توجهاتی که شایسته آن است ، سری Disney + Mandalorian ، بازی تازه منتشر شده Star Wars: Squadrons ، به ما یادآوری می کند که برخی از بهترین داستان های جنگ ستارگان در سال های اخیر در فضای بازی ویدیویی وجود دارد. شاید بعد از چندین نسل که با اسباب بازی ها و بازی های جنگ ستارگان بزرگ شدند و اکنون توانایی چرخش سیاره جنگ ستارگان در والت دیزنی و دیزنی لند را دارند ، چه زمانی یا اگر دوباره باز شود ، ما عادت داریم جنگ ستارگان را تماشا کنیم. جنگ ها »به عنوان یک نمایشنامه. یا شاید بازی ها آنقدر روی رسانه ها تأثیر گذاشته اند که بهتر است فقط یک بازی انجام دهید تا تماشای محتوای الهام گرفته از آن.

Star Wars: Squadrons که اکنون برای رایانه های شخصی ، PlayStation 4 و Xbox One در دسترس است ، بحثی برای مورد دوم است. در واقع این اثری است که از یک رویکرد اکشن متمرکز و کمی داستانی رنج نمی برد – هر ثانیه با این بازی سپری می شود و آن خیال شخصی جنگ ستارگان را برآورده می کند که با دادن استقلال مختصر به مخاطب افزایش یافته است. همچنین ، برای کسانی که امتیاز کافی برای داشتن یک هدست واقعیت مجازی را دارند ، تجربه VR که در خانه داشته ام نماینده ترین حالت در پارک تفریحی است.

به جای پرتاب عینک به تماشای تماشای من ، به من اجازه می دهد تا در خراش خارشی که در مرکز نبردهای هوایی بین کهکشانی هستم شرکت کنم. اما کمتر از تأکید بر هیبت ، اسکادران ها بر احساس رانندگی با کشتی متمرکز می شوند ، که باعث می شود احساس کنم بخشی از چیز بزرگ تری هستم. البته ، این فقط یک جنگ دیجیتالی و خیالی است ، اما جوخه ها می فهمند که جذابیت جنگ ستارگان این است که برای همه باز است و هر یک از ما اگر فرصتی پیدا کنیم می توانیم یک خلبان آس باشیم. ما تحسین نمی کنیم ما عمل می کنیم

دلتنگی بازی می کند. این بازی یادآور برخی از شبیه سازهای قبلی پرواز فضایی لوکاس آرتز است که من در زیرزمینم در حومه شیکاگو وسواس زیادی به آن داشتم ، اما احساس سرعت و سهولت دارد که این بازی را به اندازه دستگاه بازی با سکه جذاب می کند. و با این وجود اعتماد به نفس دارد ، عمقی که اگر واقعاً بخواهم در نبردهای چند نفره سخت کار کنم ، باید به آن تسلط پیدا کنم.

"جنگ ستارگان: جوخه ها" در نبردهای فضایی متمرکز است و ارائه می دهد.

Star Wars: Squadrons در نبردهای فضایی و پیشنهادات متمرکز است.

(استودیو Motive / Electronic Arts)

به عنوان یک بازیکن انفرادی و بدون دوستان زیادی که بازی های چند نفره بازی می کنند – خوب ، خوب ، نه – خیلی مطمئن نیستم که برای یادگیری هر کشتی و مزایا یا معایب آن وقت بگذارم. اما مطمئن نیستم که به چنین چیزی احتیاج داشته باشم ، زیرا اسکادران ها باعث می شوند همه جا لبخند بزنم ، حتی اگر به طور تصادفی بال ایکس خود را به سیارک تبدیل کنم. همانطور که مرا به لحظاتی بزرگتر از زندگی می اندازد – یک ناو غول پیکر غول پیکر سلطنتی را غیرفعال کنید و به صید آن کمک کنید – جوخه ها موفق می شوند احساس تناسب و فریبندگی کنند.

به عبارت دیگر ، با تمرکز بسیار دقیق بر روی عمل پرواز فضایی ، احساس نمی کنم در جهان جنگ ستارگان ، که در لحظات بی شماری از “بزرگترین بازدیدها” پرتاب شده است ، یک جهانگرد هستم. درعوض ، وسواس در مورد یک ترفند اسکادران به خیال من اجازه می دهد تا خودش را آزاد کند ، به جای این که از خودم بپرسم کجا هستم ، چه کسی هستم ، یا اکنون باید چه کار کنم. من فقط می توانم پرواز کنم. و شلیک کن و احساس خوبی دارد.

یان فریزر ، مدیر خلاق Motive Montreal ، بازی توسعه یافته برای Electronic Arts ، گفت: “اگر به اولین زمینی که برای Squadrons داشتیم برگردید ، قبل از اینکه حتی یک نمونه اولیه باشد ، ما یک کارت کنترل داشتیم و آن را کد رنگی کرده بود.” “اگر شما فقط باید با کشتی پرواز می کردید و عکس می گرفتید و این تنها چیزی بود که لازم داشتید ، این یک رنگ بود. در این صورت رنگ متفاوتی برای سطح کنترل میانی و اگر می خواهید به برخی از موارد پیچیده تسلط پیدا کنید ، رنگ متفاوتی وجود دارد. ما بازی را با در نظر گرفتن آن ساختیم. “

این روش لایه بندی به این معنی است که در طول هفته ای که بازی می کردم ، به همان اندازه که داستان تک نفره را انجام می دادم – حدود ساعت 10 – از انجام مأموریت های عملی لذت می بردم و حتی چند بازی چند نفره را به لگد می انداختم. صرف پرواز با یکی از کشتی های بازی – “اسکادران” به ما امکان می دهد که یا نیروهای خوب (جمهوری جدید) یا شیطانی (امپراطوری) باشیم – باعث ایجاد حس کنجکاوی می شود. من اغلب به این فکر می کنم که کشتی ها چه کاری می توانند انجام دهند یا نمی توانند و آیا می توانم ترفندی را تکرار کنم که به نظر می رسد خوش شانس بوده ام.

و اگر به آن فکر کنم ، نسبت به بازی تردید داشتم.

هنگامی که من برای اولین بار آن را شروع کردم ، کمی به اشتباه اشتباه گرفتم ، زیرا می دانستم که مبارزات تک بازیکنان چشم اندازها را از خوب به بد تغییر می دهد. چشمان خود را به همان اندازه که می خواهید بچرخانید ، اما در جنگ ستارگان دوست دارم تیم خوبی باشم ، زیرا داستان های مدرن جنگ ستارگان بیش از حد به تصاویر اقتدارگرایانه متمایل شده اند. آخرین باری که در مارس گذشته در گلکسی اج در دیزنی لند حضور داشتم ، متوجه شدم که معمولاً از اطرافیان آدمهای بد درجه یک اجتناب می کنم. تصاویر فاشیستی در آنجا بیش از حد ضخیم است.

اما داستانی که اندکی پس از وقایع The Return of the Jedi ساخته شده و این بدان معناست که خوشبختانه Emperor Palpatine “مرده” است ، ارتش شاهنشاهی را ستایش نمی کند و فرصتی برای بازیکنان است تا در مورد کشتی های مختلف برای نبردهای چند نفره اطلاعات کسب کنند. فریزر می گوید که برنامه اصلی ساخت دو داستان کوتاه بود ، یکی از دیدگاه هر طرف ، اما در طول توسعه ، تیم تصمیم گرفت که برای حرکت به عقب و جلو بهترین کار را داشته باشد ، تیمی باشیم که در آن ریشه می گوییم ضمن تأکید بر علائم مختلف از کشورهای مختلف.

در واقعیت مجازی ، "جنگ ستارگان: جوخه ها" واقع گرایانه ای شبیه به یک پارک موضوعی متناسب است.

در واقعیت مجازی ، جنگ ستارگان: جوخه ها نزدیک به واقع گرایی مشابه یک پارک موضوعی است.

(استودیو Motive / Electronic Arts)

فریزر گفت: “ما از همان ابتدا می دانستیم که شما قرار نیستید فلان شخصیتی باشید که ما ساخته ایم و ساخته ایم.” “ما می خواستیم جناح ها را احساس کنید. بخشی از روش انجام این کار شما را در نقش چکمه های زمینی قرار می دهد ، نه قهرمان اصلی که قدرت دارد و آنها فیلم های کامل می سازند ، بلکه افرادی هستند که جنگ را می سازند. “

و این درگیری خاص کیهانی ، خصوصاً در واقعیت مجازی ، نگاه مسحورکننده ای دارد. Squadrons احساس می کند برای VR آماده شده است و Frazier تأیید می کند که این بازی از Day One است که به عنوان یک بازی VR تصور شده است. این در حالی که بازی می کنیم منطقی است. صحنه های بین نبردها ، هنگامی که در حالت سکون قرار می گیریم و از دوربین اطراف پایگاه خود می پریم ، عمدتا برای کنترل بیماری حرکت در فضای VR سازمان یافته اند. ما به عنوان یک قهرمان بی حرکت هستیم ، اگر مجبور به تغییر دیدگاه ها شویم فقط روی مکانی در محیط کلیک می کنیم.

وقتی من از هدست VR پلی استیشن خود استفاده کردم – سونی گفت که افزونه VR آن بیش از 5 میلیون دستگاه فروخته است – من در 10 یا 11 سالگی به بازی برگشتم و در اوایل دهه 80 بازی بازی Star Wars را انجام می دادم. گرافیک برداری او از 10 سالگی منسوخ شده بود ، اما این جعبه قدیمی هنوز به من اجازه می داد وانمود کنم که روزی می توانم با کشتی جنگ ستارگان خودم پرواز کنم.

جادوی پارک های موضوعی این موضوع را تا حدودی به واقعیت تبدیل کرده است ، زیرا Disney’s Millennium Falcon: Smugglers Run در اصل یک بازی ویدیویی غول پیکر است. و با این وجود ، به همان اندازه که این سفر چشمگیر است ، هنوز هم تا حد لازم برای حفظ ظرفیت پارک موضوعی و تعداد زیادی از مهمانان برای هر وسیله نقلیه ساخته شده است. به طور خلاصه ، به من اجازه نمی دهد که رویای منفجر کردن جنگنده های TIE را به همان روشی که اسکادران ها انجام می دهند ، زندگی کنم. اما ایجاد یک تجربه شخصی با صفحه نمایش نیز خطرناک است. در پایان ، شما با آنچه ما می توانیم در خانه انجام دهیم رقابت خواهید کرد.

و اشتباه نکنید ، “اسکادران ها” در VR این فاکتور “واو” را دارند.

وقتی وسط پرواز با X-kra خود را مجبور کردم بازی را متوقف کنم و هدفون را بردارم ، یک وحشت مختصری داشتم. آن را کنار زدم و یک ساعت بعد برگشتم ، اما وقتی آن را پوشیدم ، فقط شیشه های ترک خورده را دیدم. من وحشت کردم – آیا من به طور تصادفی هدفون VR خود را شکسته ام؟ من نبودم. فقط شیشه بال X ترک خورده بود ، اما اثر آنقدر خوب کار می کند که من را گول بزند.

مبل که به طرز خجالت آور و گربه ای خراب شده بود و در جای آن یک کابین خلبان غم انگیز با دکمه های کثیف و شیشه های شکسته بود. دوباره بازی را مکث کردم و AC را پایین آوردم تا مطمئن شوم که هوای سرد را به صورت من وارد کرده است. من آماده پرواز بودم.



[ad_2]

منبع: spring-news.ir